مقاله عدم قطعیت در رابطه با تبخیر- تعرق بالقوه در تاثیرات تغییر جوی بر جریان رودخانه:ارزیابی حوض رودخانه مکونکPotential evapotranspiration-related uncertainty in climate change impacts on river flow: An assessment for the Mekong River basin
0 (0)

0دیدگاه کاربران

در انبار موجود نمی باشد

مقاله عدم قطعیت در رابطه با تبخیر- تعرق بالقوه در تاثیرات تغییر جوی بر جریان رودخانه:ارزیابی حوض رودخانه مکونکPotential evapotranspiration-related uncertainty in climate change impacts on river flow: An assessment for the Mekong River basin

0 (0)

0دیدگاه کاربران

20,000 تومان

ژورنال

ELSEVIER

سال انتشار

2014

صفحات انگلیسی

20 تا 30

صفحات فارسی

40 تا 50

20,000 تومان

نقد و بررسی

مقاله عدم قطعیت در رابطه با تبخیر- تعرق بالقوه در تاثیرات تغییر جوی بر جریان رودخانه:ارزیابی حوض رودخانه مکونک

چکیده فارسی :

شش مدل MIKE SHE از رودخانه مکنوگ توسعه داده نشده است که هر کدام از تبخیر تعرق بالقوه (PET) استفاده می‌کنند که با استفاده از روش‌های دیگر مشتق شده است: بلانی- کریدل (BC)، هامون (HM)، هارگیوز- سامانی (Hs)، لیناکر (LN)، پنمن (PN) و پریستلی و تیلور (PT). PET خط مبنا (1990- 1961) متنوع است، که PT به دنبال HS کمترین کلیات، LN و BC بالاترین مقدار است. بیشتری میانگین PET سالانه بالای 5/1 برابر کوچکترین مقدار است. کالیبراسیون مستقل هر مدل منجر به مجموعه پارامتر بهینه‌سازی شده متفاوتی می‌شود که تفاوتهای موجود در PRT مبنا را کاهش می‌دهد. علمکرد هر مدل “عالی” (ماهانه 85/0 > Nst) یا “خیلی خوب” (85/0- 65/0: NSE) است. سناریوها براساس هفت GCM برای یک افزایش  در میامگین دمای جهانی بررسی می‌شود. تنوع داخل GCM در تغییر میزان بارندگی بیشتر از ارتفاع‌های میان GCM در تغییر PRT است. تغییرات بارندگی شامل افزایش و کاهش آن در آبخیز همچنین مسیرهای تغییر بطور فضایی متغیر است، در صورتیکه PET برای کلیه سناریوها افزایش می‌یابد. اما عدم قطعیت مرتبط با GCM برای تغییر در میانگین تخلیه بطور میانگین 5/3 برابر بیشتر از عدم قطعیت مرتبط با روش PET است. سناریوهایی با افزایش (کاهش) بارندگی در حوزه آبخیز باعث تحریک افزایش (کاهش) در میانگین تخلیه صرفنظر از روش PET می‌شود. اندازه تغییر در تخلیه از طریق روش PET شرطی می‌شود، افزایش‌های بیشتر یا کاهش‌های کمتر در تخلیه حاصل از روش‌هایی می‌باشد که باعث می‌شود کوچکترین PET افزایش یابد. عدم قطعیت در مسیر تغییر در میانگین تخلیه به روش PET برای سناریوهایی رخ می‌دهد که دارای تغییر بارندگی بطور فضایی متغیر هستند، گرچه این موضوع محدود به چند ایستگاه اندازه‌گیری است و تفاوتها، نسبتاً کوچک هستند.

برای کلیه سناریوها، عدم قطعیت مرتبط به روش PET در مسیر تغییر در جریانهای بالا و پایین رخ می‌دهد، اما توزیع فصلی تخلیه بطور وافری ساده است. با وجویدکه روش PET تاثیری بر پیش‌بینی‌های تخلیه ندارد، تخلیه در جو بارندگی باعث تغییر سیگنال بین GCM ها می‌شودکه یک منبع عدم قطعیت بسیار بزرگ است.

چکیده انگلیسی:

Six MIKE SHE models of the Mekong are developed, each employing potential evapotranspiration (PET) derived using alternative methods: Blaney–Criddle (BC), Hamon (HM), Hargreaves–Samani (HS), Linacre (LN), Penman (PN) and Priestley–Taylor (PT). Baseline (1961–1990) PET varies, with PT followed by HS providing the lowest totals, LN and BC the highest. The largest mean annual PET is over 1.5 times the smallest. Independent calibration of each model results in different optimised parameter sets that mitigate differences in baseline PET. Performance of each model is ‘‘excellent’’ (monthly NSE > 0.85) or ‘‘very good’’ (NSE: 0.65–0.85). Scenarios based on seven GCMs for a 2 C increase in global mean temperature are investigated. Inter-GCM variation in precipitation change is much larger (in percentage terms by 2.5– 10 times) than inter-GCM differences in PET change. Precipitation changes include catchment-wide increases or decreases as well as spatially variable directions of change, whereas PET increases for all scenarios. BC and HS produce the smallest changes, LN and HM the largest. PET method does impact scenario discharges. However, GCM-related uncertainty for change in mean discharge is on average 3.5 times greater than PET method-related uncertainty. Scenarios with catchment-wide precipitation increases (decreases) induce increases (decreases) in mean discharge irrespective of PET method. Magnitude of change in discharge is conditioned by PET method; larger increases or smaller declines in discharge result from methods producing the smallest PET increases. Uncertainty in the direction of change in mean discharge due to PET method occurs for scenarios with spatially variable precipitation change, although this is limited to few gauging stations and differences are relatively small. For all scenarios, PET methodrelated uncertainty in direction of change in high and low flows occurs, but seasonal distribution of discharge is largely unaffected. As such, whilst PET method does influence projections of discharge, variation in the precipitation climate change signal between GCMs is a much larger source of uncertainty.

ژورنال

ELSEVIER

سال انتشار

2014

صفحات انگلیسی

20 تا 30

صفحات فارسی

40 تا 50

دیدگاه خود را در باره این کالا بیان کنید افزودن دیدگاه

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

    هیچ پرسش و پاسخی ثبت نشده است.

پرسش خود را درباره این کالا بیان کنید

ثبت پرسش
انصراف ثبت پرسش
دانشگاه یار

عضویت از 10 ماه قبل

شماره تماس: 09120723889

امتیازی ثبت نشده
https://daneshgahyar.com/shop/mobina-khaleghi/